The Happy Family Abroad

Er moest iets gedaan worden aan mijn conditie. Ok, ik fiets dagelijks met de bakfiets maar toch, mijn conditie is een ramp. En dus besloot ik enkele weken geleden om te beginnen met lopen. Na het uitkiezen van een sportoutfit en het wachten op mijn bestelde loopschoenen, ging ik gisteren van start. Op de website van runner's world vind je een trainingsschema terug. In week 1 wandel je in een snel tempo drie keer (20min, 25min en 30min). Gisteren wandelde ik dus gedurende 20min. Mijn terrein? De Scheveningse Bosjes. Maar 20 minuten snelwandelen, is niet niks. Ik voelde het serieus. En dus zal er nog heel wat getraind moeten worden vrees ik vooraleer ik 30 minuten aan één stuk kan lopen (de doelstelling van een beginner). Maar ik ben zo blij dat ik er eindelijk mee gestart ben. Het doet goed, gedachten op nul, in de natuur en dus in de gezonde buitenlucht, met een muziekje in de oren. Dit wordt mijn nieuwe sport! Drie ochtenden in de week ben ik vrij (Grote Kapoen op school en ...

... wat kinderen betreft. Dat stelde ik reeds vast na de geboorte van Kleine Kapoen bijna 2,5 jaar geleden. Maar nu Grote Kapoen naar school gaat overdag, besef ik dit maar al te goed. De rust ten huize Mama van Twee is terug neergedaald, ttz tussen 8u30 en 15u.  Gedurende enkele uren per dag ben ik geen scheidsrechter meer, doen mijn oren geen pijn van het geroep en gelach, kent de zetel een rustpauze (mijn Kapoenen beschouwen deze als trampoline), is er geen geruzie meer, is er niet iemand die aan mijn ene been trekt en iemand aan mijn andere (wat aandacht betreft)... kortom RUST!  Want toegegeven, met 1 kind in huis is het toch een pak stiller in huis. Ook naar de winkel gaan met 1 kind is een opluchting: geen geruzie meer over wie de bon mag nemen om deze vervolgens te kunnen scannen opdat het hekje opengaat (na selfscan).  Dit wil niet zeggen dat ik de drukte in huis niet mis overdag. Want toegegeven, deze eerste week moest ik toch wel wat wennen aan d...

Ondertussen ben ik al drie weken in het bezit van mijn bakfiets. En ik vind het geweldig, ook al kan ik De Echtgenoot nog steeds niet echt overtuigen van de voordelen van zo een fiets. Nu heb ik wel al vastgesteld dat een bakfiets eerder een vrouwending  is. Zo waren we onlangs op een feestje waar De Echtgenoot gesteund werd door een andere papa; en ik de volle steun kreeg van diens vrouw (die een paar jaar terug ook een uitgebreid onderzoek had gestart naar het vinden van de juiste bakfiets). Maar het zijn dan ook wij, (niet-werkende) mama's, die de boodschappen doen met de kinderen in ons kielzog. En toegegeven, met een 3-jarige en een 2-jarige is dat een heel gedoe als je dit te voet doet. Of zijn het enkel die van mij, die koppig kunnen zijn en hardnekkig weigeren om in de buggy te zitten? In ieder geval, voor mij is de bakfiets de oplossing. Op een half uur tijd ben ik terug thuis met een tas vol boodschappen en 2 blije kindjes (want zij vinden het geweldig in de bak). En b...

De voorbije 2 weken ben ik er in geslaagd om 2 boeken te lezen. En dat was hééééél lang geleden - minstens 3 jaar. Maar nu met een 3,5 jarige en een bijna 2,5 jarige peuter in huis lukt het mij om  (toch eventjes) achterovergeleund in mijn tuinzetel te genieten van een boek. Beiden houden elkaar bezig, en ik moet toegeven, zo een waterbaan garandeert ook wel uren waterplezier. Samen met de play-doh is het een van de betere aankopen de afgelopen maand. Maar goed, terug naar het lezen. In een boekenwinkel vind ik het geweldig om tussen de boeken te snuisteren; maar toegegeven, het is een dure aangelegenheid om steeds nieuwe boeken te kopen. Bovendien houd ik ook rekening met ons verhuisscenario binnen enkele jaren. Dus daarom besloot ik om mij lid te maken van de bib. De kindjes vonden het ook plezant in de bib om een boekje uit te kiezen. Ze waren door het dolle heen toen ze de boekjes van Muis, Nijntje, Kaatje - van de auteur Liesbet Slegers - en nog zovele andere zagen. Terwi...

Vrijdag (dag 5) had ik het plan om naar de Haagse Markt te gaan, naar verluidt de grootste markt van Nederland. Maar het weer strooide roet in het eten en dus borg ik mijn uitje naar de markt maar op. Het werd dan maar een dagje naaien. Ik kortte de rok voor De Zus in en stikte haar jurk (model Burda 7828). Voorts stikte ik ook een klittenband aan het boodschappenmandje van de Urban Jungle Duowagen, zodat deze nu op orde staat voor verkoop. In de late namiddag klaarde het op, en genoot ik verder van mijn vakantielectuur. Zaterdag (dag 6)  stond al lang in de agenda gereserveerd. Samen met Beste Vriendin maken we er een gewoonte van om op de laatste zaterdag van de solden nog wat koopjes te gaan doen in A'pen. De dag begon met een hevig onweer (en geen van beiden hadden we het gepaste schoeisel aan). Maar tegen de middag was het volledig uitgeklaard en genoten we met volle teugen van onze "vrijheid' (d.i. shoppen zonder kids en echtgenoten, terraske doen, iets eten, ...

Gezien wij een familie 'on the move' zijn en dus om de x-aantal jaren verhuizen is het onmogelijk om alle kinderkledij bij te houden. De helft van de container zou op de duur bestaan uit boxen met kinderkleertjes vrees ik - als ik blijf voort doen zoals ik nu bezig ben. De verkoop op MP is maar pover en dus ga ik het nu via een andere weg proberen. Beste Vriendin staat binnenkort op een rommelmarkt en zij wilt graag de kleertjes voor mij verkopen. Zodoende heb ik mij vandaag bezig gehouden met het labelen van babykledij. Ik hoop dat het een succes wordt, dus Beste Vriendin: "doe dat goed hé"! Voorts heb ik gepoogd de jurk voor De Zus af te werken. Inderdaad, een poging tot. Toen ik nog 5 cm van de tweede mouw moest omzomen, brak mijn tweelingnaald. Dedju zeg! Op mijn to do-lijst voor morgen: een tweelingnaald kopen. Deze avond had ik ook mijn naaicursus, waar ik bezig ben een colbertje voor Grote Kapoen te maken. Een heus werk, gezien het colbertje volledig gevo...

Vandaag had De Echtgenoot een snipperdag genomen en dus maakten wij een daguitstap. Deze keer ging het richting Utrecht. We bezochten er eerder al het Dick Bruna Huis (voor de verjaardag van Grote Kapoen) maar daar bleef het toen ook bij. Na het bezoek aan Nijntje waren mijn beide Kapoenen niet meer in de stemming om de stad nog te verkennen. We besloten om nog eens terug te komen, en dat deden we dus vandaag, zonder kids. In Utrecht vind je heel wat leuke winkeltjes, heerlijk om in rond te snuisteren. Bovendien biedt de stad ook een uitgebreid winkelaanbod van design; Strand West  om er één te noemen. Een fantastische winkel. Lunchen deden wij in  Oudaen , met een eigen brouwerij. En zo een brouwsel moest De Echtgenoot natuurlijk wel eens proeven. En uiteraard kun je Utrecht niet verlaten zonder een rondvaart op de Oudegracht - ja, we hebben echt den toerist  uitgehangen .  Utrecht is dan ook vooral bekend om zijn werven en werfkelders langs de Oudegracht. ...

Op dag 2 van de week zonder kids stond er niet veel op het programma. Om 8u vanmorgen genoot ik van mijn kopje koffie op het terras, genietend van de stilte, de ochtendzon en de meeuwen (ja, we zitten nu eenmaal dichtbij de kust). Omdat De Echtgenoot morgen een snipperdag neemt en we een uitstapje gepland hebben, besloot ik om mij aan de was te begeven (zo van die huishoudelijke taken die toch wel eens gedaan moeten worden). Maar ik hield het niet enkel bij wassen. In de voormiddag (terwijl een wasmachine aan het draaien was) maakte ik een fietstochtje naar het centrum van Den Haag. Bij D&K kocht ik er  deze fietsmand . Voorts vond ik nog een badpakje voor Grote Kapoen in Het Wespennest - zoals De Echtgenoot zegt -  aan 50%, dus dat kon ik nu toch wel moeilijk laten liggen. Vervolgens keerde ik huiswaarts en passeerde nog langs De Fred om nog wat kleine boodschappen te doen. Eens thuis deed ik nog 2 wasmachines draaien. Verder werkte ik nog een jurkje af voor Grote ...

Zondag brachten we de kindjes naar Oma&Opa in België. En dat betekent dus een weekje rust voor mijzelf. Vandaag besloot ik naar het strand te gaan. Alvorens ik naar het strand fietste, maakte ik eerst nog een tussenstop bij Paagman om wat vakantielectuur in te slaan. Zon, zee, strand, een goed boek bij de hand en af en toe wat verkoeling zoeken in de Noordzee (oh, wat was dat lang geleden zeg!). Kortom: puur genieten. Mijn dagje strand sloot ik af in mijn geliefde strandtent met dit: Glaasje rosé, Spa Rood en als versnapering zeeduivelballetjes Daar wordt een mens toch gelukkig van, nietwaar? In ieder geval, mijn eerste dag vakantie zonder kids was gewoon zalig. ps: ik moet toch wel bekennen dat ik mijn Kapoenen zo een heel klein beetje gemist heb; oh wat hadden ze kunnen spelen in de plas (een geultje op het strand die bij vloed onder water komt te staan, ideaal eigenlijk voor kleine kindjes). 

Onlangs waagde ik mij aan het patroon Burda 7828. In blogland had ik al wat inspiratie gevonden voor dit model. Ik volgde de uitleg die ik  hier  vond en kwam tot deze resultaten: JURK N° 1 Deze jurk maakte ik in een maatje 38 (ik volgde de maattabel die bij het patroon zat); maar het resultaat was dat het veel te groot was. Ik nam de jurk mee naar de naailes; de jurk werd ingenomen en nu zit die perfect. Het tweelingstiksel aan de nek was nog niet perfect en dus wilde ik nog wat verder oefenen. Jurk 2 en jurk 3 volgden. JURK N°2 Voor deze jurk tekende ik het patroon over in een maat 36, en jawel dat is de juiste maat. Deze jurk is ondertussen één van mijn favoriete jurken geworden. Ik vind het stofje dan ook zo geweldig. JURK N°3 Na 2 jurken gemaakt te hebben was het bij de derde variant een kinderspel geworden. Ook mijn tweelingstiksel is aardig gelukt bij deze. Dit stofje vond ik bij Holland Stoffenhuis, aan 6€/meter. Het is een vrolijk stofje en prima ...

Vorige week zei ik tegen De Echtgenoot: "ik wil een bakfiets" . Elke dag opnieuw is het een heel gedoe om met mijn Kapoenen ergens heen te gaan binnen een straal van 2 km. Kleine Kapoen weigert resoluut in de buggy te zitten en krijst heel de straat bij elkaar als ik haar er tegen haar wil in toch probeer in te zetten. De draagdoek is ideaal als we gewoon een wandeling maken naar de speeltuin, zonder boodschappen te doen (want een peuter in de draagdoek en een boodschappentas en een tas om je schouder en een andere peuter die een handje vraagt, dat gaat niet. En boodschappen doen met de buggy, Kleine Kapoen die weigert in de buggy te zitten maar na 5 minuten ook weigert verder te stappen en Grote Kapoen die dan nog eens haar kuren kan krijgen is helemaal zottenwerk. Met de nabije toekomst in het vizier (vanaf september gaat Grote Kapoen naar het Lycée Français en in november kan Kleine Kapoen starten in de PSZ) zag ik de bui wat hangen. Hoe ga ik dat klaarspelen met het L...

Ik heb gedurende zes maanden geprobeerd het zelf te doen maar met mijn 2 Kapoenen in huis kwam het er niet altijd van om eens grondig te poetsen. En ik moet toch ook wel toegeven dat ik liever andere dingen doe dan het huis poetsen. Dus besloot ik om toch maar een poetsvrouw aan te werven, ondanks het feit dat het geen goedkope werkkracht is (oh wat waren wij verwend in het MO) en er geen dienstencheques bestaan zoals wij die in België kennen. Vandaag was haar eerste dag en het huis ligt er opnieuw spic en span bij. En dat maakt mij blij. Bovendien valt er nu een grote last van mijn schouders, zo moet ik mij niet meer schuldig voelen als ik eens iets anders wil doen, terwijl er eigenlijk gepoetst moet worden. Vanaf nu wordt er 4u per week grondig gepoetst ten huize Mama van Twee. Maar de strijk, dat blijf ik zelf doen; want hoe raar het ook klinkt, dat ontspant mij.

Margrieten, het zijn zo één van mijn favoriete bloemen (naast tulpen). En nu kan ik er eindelijk nog eens van genieten op ons terras. Waarom vind ik dit nu zo speciaal en schrijf ik daar een post over? Zoals u wel al gelezen heeft, woonden wij de voorbije drie jaar in het MO. In Dam had ik heel wat planten op mijn balkon, waaronder 3 enorme Yucca-planten en een pracht van een palm. Maar bloemen, dat was wat anders. De enige bloem die een hitte van 40° kan weerstaan is de geranium, zo heb ik ervaren. En dus stond mijn balkon, naast de mooie planten, vol met geraniums (die bovendien goed onderhouden werden door de lokale klusjesman van het werk van De Echtgenoot; zijn bloemen dat was zijn alles; hoe zou het nu gesteld zijn met de man? - even een gedachtesprong terzijde). Nu we in Den Haag wonen en de lente toch zijn intrede heeft gedaan, besloot ik wat bloemen te kopen om enkele potten te vullen. En deze keer wou ik toch wel mijn geliefde margriet (inclusief de Spaanse margrieten). Z...

Mijn eerste jurk is een feit. Aan deze jurk was ik begonnen tijdens mijn vorige naaicursus maar was toen niet afgeraakt. Ik zou er thuis aan verder werken, maar de lastige stof en de verschrikkelijke voering deden me besluiten de jurk te laten voor wat het was. Bovendien viel de jurk ook veel te groot uit (hoogstwaarschijnlijk door de verkeerde stofkeuze). Ondertussen is de naaicursus opnieuw begonnen en mijn lerares vroeg hoe het gesteld was met de jurk. Na het horen van mijn problemen vroeg zij om de jurk de volgende les mee te nemen. En na 2 avonden is de jurk eindelijk klaar. De jurk werd versmald, waardoor ik de rits mocht lostornen en er opnieuw mocht inzetten. Maar dan bleef het probleem van de boothals, die viel mij véél te ruim. Gisteren hebben we dat probleem verholpen door een ronde kraag uit te knippen, maar door de rekstof bleef het probleem van de kraag (veel te ruim). Maar met een handige tip van de lerares werd ook dit probleem opgelost. Ik stikte een figuurnaad i...

Zondag ging ik naar mijn eerste Stoffenspektakel. Ik verzamelde toch wel een redelijke buit bij elkaar: Wat vintage-stofjes voor mezelf en wat vrolijke stofjes voor mijn meisjes. Hier gaan nogal wat zomerkleertjes van onder mijn naaimachine rollen...

Vorige week brachten de Kapoenen een paar daagjes door bij Oma&Opa. Dat betekende voor mij: RUST. Of ik er van genoten heb? Ja want: niet opruimen, niet gehaast om eten klaar te maken, een uurtje langer in bed kunnen blijven liggen (ook al ben je wel wakker), een middagje in alle rust kunnen gaan lunchen, een avond gaan dineren en de laatste avond met De Echtgenoot Indonesisch gaan eten. En vooral: rust in huis. Maar er was toch ook een groot gemis. Ik ben ook zo een beetje een controlefreak die dan wil weten hoe laat ze wakker werden, wat ze gedaan hebben of gaan doen, of ze goed geslapen hebben,... . Ik weet ook wel dat ik mij eigenlijk geen zorgen hoef te maken. Beiden hebben zich goed geamuseerd bij Oma&Opa en hebben heel veel geknutseld (het Kaatje Knutselboek is wel een aanrader). Grote Kapoen had ook haar step mee, want wat zou het kind doen zonder?! En Kleine Kapoen die amuseert zich met het loopfietsje (nog een overblijfsel van Grote Kapoen). Het was zaterdag d...

Deze morgen werden we wakker met een dun laagje sneeuw. En dan kwam daar de zon nog eens bovenop. Heerlijk weertje vind ik dat. En die zon, dat geeft toch wel een instant lentegevoel (ook al is er een laagje wit te zien). En zo een lentegevoel, dat gaat samen met "bollen" vind ik. Ja, je kunt er hier niet aan ontsnappen. Narcissen, hyacinten, tulpen, blauwe druif,... bollen in alle maten en kleuren. Deze middag was ik op de Fred en kon dan ook niet langer weerstaan. Mijn Jordaans aardewerk vulde ik op met Blauwe Druif. Vorige week vulde ik ook al mijn Silsal-vaasje met witte tulpjes, zoals je  hier  kon lezen. Mooi toch, zo een Jordaans-Nederlandse mix?!

... dat je ze (lees: de kinderen) "achter het behang" zou willen plakken. De voorbije dagen waren zo van die dagen. Grote Kapoen is tegendraads tot en met, Kleine Kapoen plakt letterlijk aan mijn benen en wordt ook nogal eigenwijs, beiden maken ruzie waardoor ik steeds voor scheidsrechter moet spelen... Kortom de voorbije week was een hel. Ik las op internet dat de peuterpuberteit duurt van 2 tot 4 jaar. Dat betekent nog een jaar voor Grote Kapoen maar voor Kleine Kapoen moeten die lastige 2 jaar nog beginnen (of misschien zijn ze al begonnen?). Dat betekent dat er nog heel wat momenten gaan komen dat ik ze "achter het behang wil plakken" . Maar om mijn humeur wat op te vrolijken kocht ik vandaag 20 tulpen voor 5€, goed om 2 vaasjes te vullen. Dat maakt mij blij. En dan begon de zon ook nog te schijnen... helemaal om vrolijk van te worden. (Terwijl ik dit schrijf zijn beiden samen aan het spelen, zouden de tulpen en de zon een invloed hebben?)

De Echtgenoot had een nieuwjaarsreceptie deze avond en dus besloot ik om samen met mijn meisjes een pizza te maken. En dat viel in de smaak. Beiden hadden dolle pret met het "versieren" van de pizza: hamreepjes, champignons, salami, mozzarella, geraspte kaas (en roquefort voor mijn stukje pizza, ja, een vierkazen pizza blijft een van mijn favorieten). Maar er verdwenen ook heel wat hamreepjes, mijn meisjes hadden er niet anders op gevonden dan de hamreepjes in de tomatensaus te dippen en op te eten ( "lekker mama") . Toen verdween de pizza in de oven en dat vonden ze allebei wel spannend. Regelmatig gingen ze voor de oven staan ( "klaar mama?") . Na 20 minuutjes werd hun wachten beloond en kwam er een heerlijk geurende en vooral lekkere pizza op tafel. Ik vond het een aangename vooravond en ik kijk uit naar de cupcake-momenten met mijn 2 dochters.

Zo kan ik 8 januari 2013 wel omschrijven. Ik begin bij het begin. Nadat ik Grote Kapoen ben gaan ophalen in de PSZ ben ik mijn meisjes naar de Ikea in Delft gegaan. Ik moest een recipiënt voor mijn kerstboom hebben. De doos waarin deze verpakt zat had ik al 3 opeenvolgende jaren volledig dicht getapet, met gevolg dat we de doos na het uithalen van de kerstboom dit jaar maar meteen bij het kartonafval hadden gedaan. Dus ik met mijn meisjes naar de Ikea. Beiden kozen een knuffeltje van 99 cent, zo waren ze meteen braaf. En ik had hen beloofd dat we balletjes met frietjes gingen eten. Dus vervolgens naar het restaurant, een kinderportie Zweedse balletjes en een kleine portie voor mezelf, 2 fristi's en een waterke. En dan... betalen. Maar wat bleek? Ik was mijn portefeuille thuis vergeten. Om mijn meisjes nog te voorzien van een koekje, een drinkbeker en pampers had ik nog snel snel van handtas verwisseld. En daar stond ik met 2 dienbladen met Zweedse balletjes, frietjes, en drankjes...