The Happy Family Abroad

Vorige week zondag was het zover, Lena verloor haar eerste melktandje. Al meer dan een week had ze een wiebeltandje. Aanvankelijk vond ze het wat eng, maar na een tweejaarlijks bezoek aan de kindertandarts (die al gepland stond van 6 maanden geleden en nu dus goed uitkwam) was ze over haar angst heen. De tandarts legde haar uit dat er nu een 'grote-mensen-tand' stond te wachten; iets wat ik haar ook al had verteld maar het blijkt toch beter te werken als een vreemde dit zegt. We waren ook al voorbereid met een doosje en al. Want ja, vanaf het moment dat dat wiebeltandje er was trokken we naar de leuke speelgoedwinkel De Kikkerkoning   (onze favoriet in Den Haag) en daar vonden we een leuk bewaardoosje voor haar melktandjes. Nu staat het doosje mooi te wezen op het krukje naast haar bed, en elke avond bewondert ze haar tandje! Gisteren zagen we dat de 2 tandjes ernaast ook onder druk komen te staan van de grote-mensen-tanden. Benieuwd hoe lang het nog zal duren... Maa...

De eerste week van maart genoten we nog van wat vakantie thuis. Er werden wat play dates georganiseerd en Grote Kapoen kreeg haar verjaardagsfeestje voor haar vriendjes en vriendinnetjes. Beiden leerden touwtje springen, maar die coördinatie staat toch nog niet op punt. We genoten tevens van een middagje in het Park Sorghvliet. Beiden gingen ook nog een namiddagje naar het Haags Kinderatelier en knustelden een piratenboot in elkaar. Wat kunst op ons terras... En nog eens kaarsjes uitblazen voor de vriendjes en vriendinnetjes... Een middagje in het park Sorghvliet: Onze fotograaf in spé (verjaardagscadeautje) De coördinatie kan nog verbeterd worden...  Deze boten sieren voortaan onze vensterbank: The making of...

Misschien een nieuw thema op mijn blog: de maand in beeld. Op de één of andere manier lukt het mij niet meer deze blog up to date te houden. Daar wil ik terug wat verandering in brengen. Dus begin ik met de maand in beeld. In deze blogpost dus februari in beeld. 1. Een bezoekje aan het Museon, in Den Haag, met de tentoonstelling Dino Jaws. De opgestelde dinosaurussen vonden beiden toch wat eng. Maar het was wel een succes. de wereldkaart: "hier ben jij geboren" 2. Genieten van die eerste zon en dat eerste ijsje...  3. Een workshop 'cupcakes versieren' op Valentijnsdag 4. Leren snuiten 5. Volle concentratie ten huize Mama van Twee: 6. De belangrijkste dag van deze maand: de verjaardag van de oudste dochter. VIJF!!! Zij kreeg op haar verjaardag een feestje bij Oma&Opa en werd verrast met een mooie en vooral lekkere Maya de Bij taart. 

Ondertussen heeft 2015 zijn intrede gedaan en is de maand januari al lang voorbij. Ook februari loopt alweer op zijn einde. Wat gaat het toch allemaal snel, bedenk ik me dan. Om toch nog iets te bloggen over januari, hier alvast wat sfeerbeelden... Genieten van een zonnige januaridag op het strand. 10 minuutjes in de bakfiets en we zijn op het strand om wat uit te waaien, geweldig vind ik het. En op die momenten is het gewoon puur genieten! Door de vrieskou kreeg ik mijn ABUS-slot niet meer open. Er was geen ontkomen meer aan, met een slijpschijf moesten we dat ding open slijpen. Goed gerief dat ABUS-slot, dat wel.  28 januari: grote dag voor onze Kleine Kapoen. De dag dat ze afscheid nam van haar tutjes. Haar 2 tutjes zijn nu veilig bij de tandarts; samen met het tutje van Grote Kapoen. Dit kom je dan zo eens tegen hier: Verder liep alles hier zijn gewone gangetje. Nog een paar dagen en is het alweer vakantie. Neen, nog geen krokusvak...

Dat gaat de laatste tijd niet goed samen.  6 maanden geleden reed ik uit een betaalparking, omdat ik niet goed aan de kaartgleuf kon moest ik wat manoevreren en jawel hierbij reed ik met de linkerflank tegen een paal. Gevolg: serieuze krassen op beide deuren. Wie bedenkt het ook om altijd een paal te zetten bij die automaten?! Toen ik een paar weken geleden van de boekenbeurs in Antwerpen terug naar Den Haag reed lag er op de ring een klapband van een vrachtwagen. Ik zag het te laat en kon het niet meer ontwijken. Om 18u op de ring moet je geen zotte manoeuvres uithalen! Gevolg: een barst in de bumper. 5 minuten later hoorde ik op stubru dat er een klapband lag op de ring van A'pen... JA! En daar had ik net over gereden! Vanmorgen reed ik met de kindjes in de bakfiets naar school. We waren nog geen 200m verder toen ik wat remde en de rem loskwam. Geen idee hoe ik hierin geslaagd ben. Gevolg: de bakfiets volledig geblokkeerd. Ik kreeg hem amper nog vooruit of achteruit. Ver...

Ok, we wonen in Den Haag, dichtbij België en dus is alles wel zo goed als verkrijgbaar. Het is niet dat we onze autokoffer volladen met Belgische lekkernijen. Dat was anders toen we in DAM woonden en we met valiezen vol met lekkers vanuit België vertrokken (salamiworsten, kazen, chocolade, koffiepads om er zo maar enkele te noemen). Op een van mijn laatste trips van België naar DAM exporteerde ik zelfs broodmixen van de Aveve. Zot misschien maar we genoten toch wel van ons zelfgebakken brood. En ik beken: van dat zelfgebakken Belgisch brood genieten we nu nog steeds.  Maar toch zijn er zo van die dingen, laat het ons op goestingskes houden die je hier niet vindt: een goeie vleessalade, américain préparé, goeie sandwiches van bij de bakker, vitabis, een goeie garnaalkroket .. om er maar enkele te noemen. Maar sinds kort is het gamma van de AH uitgebreid met enkele koekjes: jules de strooper koekjes en dinosauruskoeken. Jawel beste lezer sinds kort kunnen we hier gewoon dinosaur...

Meer dan een maand geleden kregen we regelmatig bezoek van een eend in onze tuin. Wij dachten dat ze genoot van de eerste zonnestralen in onze tuin: Dat zal ze ook wel gedaan hebben, maar de eend had een ander plan (waar wij toen nog niks van wisten). Drie weken geleden zag ik namelijk dit mooi tafereel in onze tuin: De eend met 9 kleintjes... De eend had dus een nest gemaakt in de weelderig groeiende klimop op ons (klein) tuinhokje. Toen De Echtgenoot 's middags naar huis kwam voor de lunch besloten we om de eend en haar kleintjes maar naar de vijver te brengen (100m verderop). We namen zo een witte sorteerbox van de Ikea en De Echtgenoot ging op jacht. Maar de eend vond dat allerminst plezant natuurlijk, bang dat haar kleintjes werden weggenomen van haar. Aan de vijver gekomen was er een gekwek van jewelste maar eens verenigd in het water was het allemaal snel vergeten.

Ziezo, de twee weken vakantie zitten er alweer op. Grote Kapoen vertrok vandaag terug naar haar klasje en Kleine Kapoen naar haar PSZ. Beiden waren blij om terug naar hun vriendjes en vriendinnetjes te gaan. En mama is blij omdat we terug in het ritme zitten. Wat is er in die vakantie allemaal gebeurd? De Kapoenen verbleven 5 daagjes bij Oma&Opa, waar ze heel wat geknutseld en geschilderd en getekend en gekleurd hebben. Ik dacht wat van mijn vrijheid te kunnen genieten maar helaas werd ik geveld door serieuze pijnscheuten achter mijn oor en een grieperig gevoel. Van al mijn plannen kwam  dus maar weinig in huis. Maar ik was al blij dat ik even, in alle stilte, in mijn zetel kon liggen onder een dekentje. Want met de meisjes in huis was dat er niet van gekomen, weet ik zo zeker. We hebben ook wat kunnen genieten van een paar daagjes zon en dan trokken we naar de speeltuin in het zand  (gelegen in de Scheveningse Bosjes), waar beiden hun eerste ijsje van het jaar ate...

Als kerstcadeau kreeg ik een robot. Vanaf nu hoef ik dus niet meer zelf te stofzuigen, neen onze robot doet dat. En vandaag ondervond ik voor het eerst hoe handig en nuttig zoiets wel is. Uiteraard hadden we de robot al meermaals getest en bewees hij zijn nut. Nu de vakantie voorbij is, valt alles terug in zijn ritme (waarvoor ik ontzettend dankbaar ben; niettegenstaande dat het een heerlijke vakantie was). Dat betekent dus om 8u10 ten laatste de deur uit en Grote Kapoen naar school brengen en aanluitend Kleine Kapoen naar de PSZ brengen. Terug thuis om 8u40 besloot ik, na een kopje koffie en het opstellen van een boodschappenlijstje, om even de stad in te trekken. Gisteren kocht ik bij Zara een bodywarmer voor Grote Kapoen (in de solden) maar terug thuis stelde ik vast dat het toch een maatje groter mocht zijn. Geen nood, het past voor Kleine Kapoen maar Grote Kapoen was teleurgesteld. Dus wilde ik vanmorgen om 10u aan de Zara staan om nog eentje te vinden voor Grote Kapoen.  ...

Vorige week zei ik tegen De Echtgenoot: "ik wil een bakfiets" . Elke dag opnieuw is het een heel gedoe om met mijn Kapoenen ergens heen te gaan binnen een straal van 2 km. Kleine Kapoen weigert resoluut in de buggy te zitten en krijst heel de straat bij elkaar als ik haar er tegen haar wil in toch probeer in te zetten. De draagdoek is ideaal als we gewoon een wandeling maken naar de speeltuin, zonder boodschappen te doen (want een peuter in de draagdoek en een boodschappentas en een tas om je schouder en een andere peuter die een handje vraagt, dat gaat niet. En boodschappen doen met de buggy, Kleine Kapoen die weigert in de buggy te zitten maar na 5 minuten ook weigert verder te stappen en Grote Kapoen die dan nog eens haar kuren kan krijgen is helemaal zottenwerk. Met de nabije toekomst in het vizier (vanaf september gaat Grote Kapoen naar het Lycée Français en in november kan Kleine Kapoen starten in de PSZ) zag ik de bui wat hangen. Hoe ga ik dat klaarspelen met het L...

Het is ondertussen al gepasseerd maar ik wou er toch nog iets over schrijven, over 30 april. Niet alleen was het Koninginnedag maar het was tevens de verjaardag van onze Kleine Kapoen. 2 jaar is zij geworden, wat gaat dat toch snel. Ik herinner me nog goed die 30 april 2011, toen ik ons meisje in mijn armen mocht nemen, daar in l'Hôpital St-Louis in Dam, een maand voor haar geplande komst. Maar goed, terug naar 30 april 2013. Uiteraard kreeg zij een cadeautje, en wat voor één: een step. Die oogjes en dat lachje toen ze de doos opende (daar doe je het toch allemaal voor).  Daarna werd er een wedstrijdje steppen gehouden tussen Grote en Kleine Kapoen. Om ook wat feeling te hebben met Koninginnedag, trokken we naar De Fred, alwaar er een Vrijmarkt was. Aanvankelijk - afgaande op de affiches die overal hingen - dacht ik dat het een plaats was (je weet wel zoals Vrijdagmarkt) maar na wat gegoogle bleek "Vrijmarkt" gewoon een rommelmarkt te zijn. En die vrijmarkt, dat trok ...

Op een doordeweekse (zonnige) dinsdag als vandaag naar het strand kunnen gaan met mijn 2 Kapoenen deed mij nog maar eens beseffen wat een luxeleventje ik eigenlijk wel heb. Het was gewoon geweldig op het strand. Wij opteren steeds voor het stukje strand aan het Kwartelpad, een iets rustiger stuk strand dan Scheveningen Bad. Bovendien bevindt zich daar ook een heel aangename strandtent waar het gezellig vertoeven is. Deze keer nam ik geen boek mee, omdat ik ervan uitging dat er van lezen  niet veel in huis zou komen. Maar de Kapoenen hebben zich geamuseerd met emmertjes vullen met zand en figuurtjes maken. Ik had er geen omzien aan (lees: ze waren heel braaf). Dus een volgende keer neem ik toch een boek mee. Dat zou dan wel de eerste keer sinds lang zijn dat ik nog eens een boek kan lezen op het strand. Benieuwd of dit mij lukt.

Ik heb gedurende zes maanden geprobeerd het zelf te doen maar met mijn 2 Kapoenen in huis kwam het er niet altijd van om eens grondig te poetsen. En ik moet toch ook wel toegeven dat ik liever andere dingen doe dan het huis poetsen. Dus besloot ik om toch maar een poetsvrouw aan te werven, ondanks het feit dat het geen goedkope werkkracht is (oh wat waren wij verwend in het MO) en er geen dienstencheques bestaan zoals wij die in België kennen. Vandaag was haar eerste dag en het huis ligt er opnieuw spic en span bij. En dat maakt mij blij. Bovendien valt er nu een grote last van mijn schouders, zo moet ik mij niet meer schuldig voelen als ik eens iets anders wil doen, terwijl er eigenlijk gepoetst moet worden. Vanaf nu wordt er 4u per week grondig gepoetst ten huize Mama van Twee. Maar de strijk, dat blijf ik zelf doen; want hoe raar het ook klinkt, dat ontspant mij.

Margrieten, het zijn zo één van mijn favoriete bloemen (naast tulpen). En nu kan ik er eindelijk nog eens van genieten op ons terras. Waarom vind ik dit nu zo speciaal en schrijf ik daar een post over? Zoals u wel al gelezen heeft, woonden wij de voorbije drie jaar in het MO. In Dam had ik heel wat planten op mijn balkon, waaronder 3 enorme Yucca-planten en een pracht van een palm. Maar bloemen, dat was wat anders. De enige bloem die een hitte van 40° kan weerstaan is de geranium, zo heb ik ervaren. En dus stond mijn balkon, naast de mooie planten, vol met geraniums (die bovendien goed onderhouden werden door de lokale klusjesman van het werk van De Echtgenoot; zijn bloemen dat was zijn alles; hoe zou het nu gesteld zijn met de man? - even een gedachtesprong terzijde). Nu we in Den Haag wonen en de lente toch zijn intrede heeft gedaan, besloot ik wat bloemen te kopen om enkele potten te vullen. En deze keer wou ik toch wel mijn geliefde margriet (inclusief de Spaanse margrieten). Z...

Met het zonnetje die zich eindelijk laat zien, kreeg ik zin in een schoonmaakronde. Winterkledij werd ingeruild voor zomerkledij, de kinderkledij werd gesorteerd (deel voor verkoop op MP, deel voor een 2e ronde voor Kleine Kapoen), kleerkasten werden uitgekuist, en ook het parket in de living kreeg nog eens een dweilbeurt. Het tapijt (een kelim) heb ik op zijn Arabisch "gelucht". Ik heb het gewoon buiten aan de waslijn gehangen (bij gebrek aan een balkon en plastic stoelen, zoals men in het straatbeeld van Dam zag). Nu moet ik zeggen dat we tijdens ons verblijf in Dam nooit het tapijt op die manier hebben gelucht. Ik zag er het nut niet echt van in: een tapijt buitenhangen om te "verfrissen" terwijl de lucht vol stof hangt. Laat staan dat ik de was buitenhing in Dam. Maar nu, in de frisse zeelucht van Scheveningen, besloot ik om het tapijt toch eens te luchten. De kindjes die hadden er weer een attractie bij en zongen er onder van "met de trein van Amsterda...

Zaterdag was ik in één van de vele drogisten in Den Haag om een doos Nutrilon voor Kleine Kapoen te kopen. Aan het schap van de babymelkpoeder hing een bordje met de volgende boodschap: 2 pakken  1 pak per persoon   familie, er heerst een tekort op de Nederlandse markt  wegens  de  enorme exportgroei naar China Ik nam nog snel een doos Nutrilon 2 mee en reed vervolgens naar de AH om nog wat boodschappen te doen. Daar stonden nog welgeteld 2 dozen Nutrilon 2 4 (vanillesmaak). Ik dacht bij mezelf dat het misschien beter zou zijn om die 2 dozen maar te kopen en aldus ging ik naar huis met in totaal 3 dozen Nutrilon 2  4, genoeg voor de komende 3 weken. Vandaag was ik in de AH en het schap van de babymelkpoeder was gewoon leeg.  Ik vond nog dit artikel op de website van NRC.NL. Toch wel straf vind ik dit. We hebben 3 jaar in het M-O gezeten, en nooit hebben we enig voorraadprobleem gekend qua melkpoeder. In Dam hadden we zelfs melkpoed...

De afvalberg is alweer wat minder hoog en dit dankzij Grote Kapoen. Sinds zij geen pampers meer draagt is ons afval alvast met een derde verminderd. De potjestraining van Grote Kapoen is geslaagd, mede dankzij het sticker-beloningssysteem. Telkens zij op het potje pipi of **** deed mocht zij een stickertje plakken. Eens haar blad vol kreeg zij een nieuwe pop. En belofte maakt schuld. Vorige week mocht zij een Corolle-pop uitkiezen (en jawel, zij koos toch wel de duurste die er was zeker?!) Ziehier haar nieuwe vriendin: Maar goed, het ging dus over het afval. Zo enkele pampers per dag minder, dat scheelt dus enorm in je afvalbak. En dan is er straks ook nog Kleine Kapoen die op het potje gaat (want ja, die doet niet liever dan op het potje zitten of op de jungle-wc-bril). De ecologische voetafdruk van het gezin Mama van Twee is alweer wat kleiner en zal in de nabije toekomst nog kleiner worden. En daar zijn we allemaal blij mee, niet? En als iemand weet waar ik slipjes in een m...

Vorige week brachten de Kapoenen een paar daagjes door bij Oma&Opa. Dat betekende voor mij: RUST. Of ik er van genoten heb? Ja want: niet opruimen, niet gehaast om eten klaar te maken, een uurtje langer in bed kunnen blijven liggen (ook al ben je wel wakker), een middagje in alle rust kunnen gaan lunchen, een avond gaan dineren en de laatste avond met De Echtgenoot Indonesisch gaan eten. En vooral: rust in huis. Maar er was toch ook een groot gemis. Ik ben ook zo een beetje een controlefreak die dan wil weten hoe laat ze wakker werden, wat ze gedaan hebben of gaan doen, of ze goed geslapen hebben,... . Ik weet ook wel dat ik mij eigenlijk geen zorgen hoef te maken. Beiden hebben zich goed geamuseerd bij Oma&Opa en hebben heel veel geknutseld (het Kaatje Knutselboek is wel een aanrader). Grote Kapoen had ook haar step mee, want wat zou het kind doen zonder?! En Kleine Kapoen die amuseert zich met het loopfietsje (nog een overblijfsel van Grote Kapoen). Het was zaterdag d...

Deze maand wordt Grote Kapoen drie jaar. Vorig jaar, in Amman, mocht zij smullen van een heerlijke Bumba-taart voor haar tweede verjaardag. Daar had TTT  voor gezorgd (nogmaals dank hiervoor, die glinsterende oogjes bij het zien van Bumba op een taart vergeet ik nooit). Dit jaar wil ik zelf eens een taart bakken. En ik heb zo al een idee (maar daar moeten jullie nog eventjes op wachten). Omdat ik nog zo geen ervaring heb met verjaardagstaarten maken, kocht ik mij vorige week alvast wat boekjes om inspiratie op te doen: De cakepops vind ik alvast een leuk uitdeelsnoepje voor haar vriendjes en vriendinnetjes in de PSZ. Maar het vergt wel wat werk, tenzij ik mij een cakepopmaker aanschaf. Misschien wel een goeie investering voor al die kinderfeestjes die nog gaan komen, hier in Den Haag, in België of in het verre buitenland. Ik ga alvast beginnen oefenen met het taartbakken, zodat dé verjaardagstaart een piece of cake wordt. Of mijn idee van taart zal slagen, dat laat ik jul...

... dat je ze (lees: de kinderen) "achter het behang" zou willen plakken. De voorbije dagen waren zo van die dagen. Grote Kapoen is tegendraads tot en met, Kleine Kapoen plakt letterlijk aan mijn benen en wordt ook nogal eigenwijs, beiden maken ruzie waardoor ik steeds voor scheidsrechter moet spelen... Kortom de voorbije week was een hel. Ik las op internet dat de peuterpuberteit duurt van 2 tot 4 jaar. Dat betekent nog een jaar voor Grote Kapoen maar voor Kleine Kapoen moeten die lastige 2 jaar nog beginnen (of misschien zijn ze al begonnen?). Dat betekent dat er nog heel wat momenten gaan komen dat ik ze "achter het behang wil plakken" . Maar om mijn humeur wat op te vrolijken kocht ik vandaag 20 tulpen voor 5€, goed om 2 vaasjes te vullen. Dat maakt mij blij. En dan begon de zon ook nog te schijnen... helemaal om vrolijk van te worden. (Terwijl ik dit schrijf zijn beiden samen aan het spelen, zouden de tulpen en de zon een invloed hebben?)