The Happy Family Abroad

Vorige week was er ruzie over het appeltjestasje van Grote Kapoen. Kleine Kapoen wou het tasje dragen om naar 'de winkel' te gaan (hun ingebeeld speelwinkeltje, meer bepaald onze keukenroltafel). Grote Kapoen zag dit en keurde dit onmiddellijk af. Ah ja, want het is haar tasje. Ik beloofde Kleine Kapoen een tasje. En zodoende maakte ik op een vrijdagnamiddag een tasje voor mijn kleinste meisje. En ik moet zeggen, ik begrijp niet waarom het zolang moest duren want op een uurtje stak het in elkaar.  Een restje pandastof werd een kleurrijk tasje: Toen we thuiskwamen van school zag Kleine Kapoen een verrassing aan haar stoel hangen. En dat gezichtje sprak boekdelen. Het kind was dolblij met haar tasje en ging niet meer af tot ze moest gaan slapen. Daarvoor doe je dat toch wel, die lach, die blijdschap, met een creatie uit een lapje stof van 20x40cm; volledig handmade. 

Vorige week donderdag gingen we naar het WK Hockey kijken en supporterden we voor de de Red Panthers en Red Lions. Beiden verloren hun match maar dat betekent niet dat het niet spannend was. Ik kende niks van hockey maar na een paar wedstrijden gekeken te hebben (live en op tv) begin ik het toch wat te snappen. Voor de Kapoenen kochten we elk een hockeystick (in de Belgische driekleur, uiteraard!), op hun maat. In het weekend werd er wat hockey gespeeld en beiden vinden het wel leuk. Zondagmorgen trok ik met Kleine Kapoen naar het voetbalveldje op de speelplaats en zij leefde haar uit. Een ware hockey- STER . Zo grappig hoe ze de bewegingen van die spelers en speelsters nabootst. Goed geobserveerd zou ik zo zeggen.

Eind april is onze Kleine Kapoen 3 jaar geworden. Wat vliegt de tijd... In september start ook zij met school en dat voelt toch een beetje raar; want zij is en blijft mijn kleine meid. En ook zij kreeg een fiets als verjaardagscadeau. Aanvankelijk ging het lipje wat hangen toen ze in de fietsenwinkel te horen kreeg dat er geen Lillifee-fiets (herinner je je  deze  nog?) beschikbaar was in haar 'fietsmaat' (12inch). (Ervoor hadden er zich al conversaties voorgedaan tussen Grote Kapoen en Kleine Kapoen over welke kleur fiets zij graag wilde.) Maar goed, onder 'lichte dwang' werd er gekozen voor de paarse Puky-fiets. En die vindt zij nu ook hééél mooi, zoals ze zelf zegt. Zij is alleszins heel fier met haar nieuw fietsje. Ondertussen al bijna 2 maand geleden dat zij haar fietsje cadeau kreeg maar ik heb nog niet de tijd gehad om hier een post over te plaatsen (ttz om de foto's van mijn telefoon over te zetten op mijn computer).

Sinds zondag slaapt Grote Kapoen eindelijk zonder tutje. Het heeft behoorlijk wat moeite gekost om haar te overtuigen om zonder tutje te slapen. Een bezoek aan de tandarts een paar weken geleden, bracht geen oplossing (daar staat een glazen pot waar kindjes hun tutje kunnen in stoppen). Ze moet er klaar voor zijn , kreeg ik te horen van de tandarts. Ja, ok, maar ze wordt er vier eind februari dan vind ik het toch wel hoog tijd dat het tutje verdwijnt. De belofte van glitterarmbandjes (die ze per se wou in de Hema, als ze haar tutje hiervoor zou inruilen) bracht haar niet op andere gedachten. In tegendeel, het leek wel alsof ze de laatste weken nog harder haar tutje nodig had. Het feit dat een klasgenootje zijn tutje aan de Kerstman had gegeven begon wat effect te hebben. Maar toch, ze had haar tutje nog nodig. En dan kwam er het idee voor haar verjaardagscadeau, met daaraan een belofte gekoppeld. Zij krijgt een fiets voor haar verjaardag op voorwaarde dat haar tutje weggaat (si...

Hier volgen nog wat creaties die in 2013 werden gemaakt: 1. Een jurkje uit één van mijn Japanse boekjes. Leuk modelletje en heel makkelijk te maken. Achteraan sluit de jurk met een knopenrijtje. De jurk is voor Grote Kapoen maar vrees dat het snel te klein zal worden en gepast zal zijn voor Kleine Kapoen. En neen, ik ken geen Japans en heb dan ook geen flauw idee van de Japanse tekens, maar de tekeningen zijn zo gedetailleerd, dus als je deze volgt en een beetje logisch nadenken, kom je er wel. Dit was nu ook wel een heel basic jurkje. 2. 2 tricot-jurkjes volgens een patroon van GEMAAKT, voor Grote Kapoen. 3. Een jurkje uit het boek SVDHZ, de zoom werd afgewerkt met een siersteek in gouddraad; dit werd dan ook het jurkje voor Kleine Kapoen op Nieuwjaarsdag. 4. Een tweede Pauline-rokje voor Grote Kapoen, deze keer afgewerkt met zilveren paspel aan de zakken en een siersteek in zilverdraad. Dit werd de nieuwjaarsoutfit van Grote Kapoen; in combinatie met glitterko...

Eentje voor Kleine Kapoen, in een vosjesstof met mooie herfstkleurtjes. Zelfde patroon als  hier .

"Papa, jij hebt streepjes!" Kleine Kapoen, dit weekend tegen De Echtgenoot, wijzend naar zijn voorhoofd.

Het is ondertussen al gepasseerd maar ik wou er toch nog iets over schrijven, over 30 april. Niet alleen was het Koninginnedag maar het was tevens de verjaardag van onze Kleine Kapoen. 2 jaar is zij geworden, wat gaat dat toch snel. Ik herinner me nog goed die 30 april 2011, toen ik ons meisje in mijn armen mocht nemen, daar in l'Hôpital St-Louis in Dam, een maand voor haar geplande komst. Maar goed, terug naar 30 april 2013. Uiteraard kreeg zij een cadeautje, en wat voor één: een step. Die oogjes en dat lachje toen ze de doos opende (daar doe je het toch allemaal voor).  Daarna werd er een wedstrijdje steppen gehouden tussen Grote en Kleine Kapoen. Om ook wat feeling te hebben met Koninginnedag, trokken we naar De Fred, alwaar er een Vrijmarkt was. Aanvankelijk - afgaande op de affiches die overal hingen - dacht ik dat het een plaats was (je weet wel zoals Vrijdagmarkt) maar na wat gegoogle bleek "Vrijmarkt" gewoon een rommelmarkt te zijn. En die vrijmarkt, dat trok ...

Kleine Kapoen die oefent alvast op de step van haar grote zus. Maar dan komt Grote Kapoen naar buiten en ziet kleine zus op HAAR step. Met dit tot gevolg: Nog 5 daagjes en dan krijgt Kleine Kapoen ook haar step (voor haar verjaardag). Maar of daarmee de driftbuien verdwijnen, dat betwijfel ik.

Voor: Na: Ik kon niet weerstaan aan de body met olifantjes (bij Zeeman) en bovendien zag ik er onmiddellijk een longsleeve in voor Kleine Kapoen. Het onderstukje knipte ik eraf en verving het door een boordstofje. Voilà, alweer een longsleeve rijker...

Vanmorgen bracht ik Grote Kapoen naar de PSZ. Deze week is het 'inloopweek', wat betekent dat de mama's en papa's eventjes kunnen blijven en een kopje koffie of thee kunnen drinken. Terwijl ik een thee dronk was Grote Kapoen aan het 'kleien' en Kleine Kapoen maakte een puzzel (gisteren had ze zich wat uitgeleefd in de zandbak). Toen was het tijd om te vertrekken en net als gisteren moest ik Kleine Kapoen (huilend) meesleuren. Ze zou niets liever willen dan blijven, maar helaas moet ze nog enkele maandjes wachten. Omdat ik haar toch een 'speeltijdje' wou gunnen, besloot ik naar De Koffiefee te gaan. Een gezellige tea-room waar ook aandacht wordt besteed aan de kindjes. Er is een grote speelhoek met een glijbaan, een keukentje, popjes, loopautootjes en zo veel meer speelgoed. Terwijl Kleine Kapoen rustig aan het spelen was, samen met andere kindjes, genoot ikzelf van een lekkere cappuccino. Dergelijk voormiddaguitstapje is zeker voor herhaling vatbaar...

Kleine Kapoen is helemaal in de ban van "Pluk en zijn vriendjes". Bij het voorlezen van het verhaaltje herhaalt Kleine Kapoen elk personage; zo is er Aagje, mevrouw Helderder, meneer Pen, Langhors, de Krullevaar, de Stampertjes. En dan is er nog Zaza, de kakkerlak. Bij deze laatste barst zij telkens uit in een lachbui. En vorige nacht in haar bedje hoorde ik haar zeggen: zaza zaza zaza... Ja, het is duidelijk: Kleine Kapoen is dol op het boekje Pluk en zijn vriendjes.

Na Grote Kapoen op zondag, was het gisteren de beurt aan Kleine Kapoen. Haar eerste 'haircut' . Met mijn nieuwe aanwinst ging het vlotjes. En ik moet zeggen dat mijn Kleine Kapoen heel braafjes bleef zitten, zodat ik toch redelijk recht kon knippen. Zodoende is ook haar 'nekflap' verdwenen. De haartjes heb ik in een envelopje bewaard, die gaat in de doos met alle andere mooie herinneringen.

De woordjes bij mijn Kleine Kapoen willen maar niet komen. Al een paar maanden zegt ze 'mama'. Sinds een paar weken is daar een tweede woordje bij gekomen: 'neen'. En dat is dan de vocabulaire van mijn Kleine Kapoen op dit eigenste moment (17 maanden). De intonatie heeft ze wel al gevonden. Zo kan ze 'mama' soms uitspreken op z'n Italiaans (màmà) en bij het woord 'neen' schudt ze dan ook fel haar hoofdje. En als ze echt iets niet wilt, dan zul je het wel horen: 'néééén'. Maar wie weet, binnenkort een spraakwaterval erbij?! Intussentijd voert zij wel heel wat conversaties met haar grote zus, die dan op haar beurt meebrabbelt. Of zouden ze elkaar begrijpen?! Ik begrijp er alvast geen sikkepit van, maar vind het wel een plezier om mijn 2 meisjes zo bezig te zien en te horen.

Kleine Kapoen is ongelooflijk! Elke dag stoot zij haar hoofd wel ergens tegen. Een overzicht van de voorbije dagen: deurstijl, salontafel, eetstoel, knie van mama (lomp, ik weet het). Of zij valt uit de zetel, of krijgt een duw van Grote Kapoen of valt van het badkamerkrukje. Het is best wel erg en het laat serieus zijn sporen na. Zo heeft zij voor de moment een buil op haar voorhoofd, een blauwe plek op haar slaap, en hier en daar nog wat schrammen. Maar wordt men niet groot en sterk met vallen en opstaan?! Amai, mijn Kleine Kapoen gaat dan wel heel groot worden (wat mijns inziens niet onmiddellijk het geval zal zijn gezien haar nogal kleine gestalte in vergelijking met haar leeftijd).

Eindelijk! Mijn Kleine Kapoen houdt haar flesje melk zelf vast, en ze doet dit met 1 hand. Stoer nietwaar?! Maar ook zo schattig. Waarom post ik dit nieuws? Omdat mijn kleine meisje, ondertussen 17 maand,  nogal lui was de voorbije maanden. Gewoon op de schoot van mama, en drinken, dat was haar motto. Ze weigerde haar flesje zelf vast te houden, noch nam zij er enig initiatief voor. Wij wachtten op de dag dat ze zelf haar flesje kan uitdrinken. En die dag is dus aangebroken! Mama fier!

Kleine Kapoen wilt tegenwoordig niet meer gevoed worden met een lepeltje. Neen, zij is al één jaar en dus moet zij zelf haar lepeltje vasthouden en naar haar mond brengen. Maar die coördinatie verloopt nog niet zo goed. Zij geniet er dan ook van om al haar eten op de grond te gooien en is dan zo trots dat ze in haar handjes begint te klappen. Grote Kapoen vindt het dan weer leuk om Kleine Kapoen na te doen. En dan is het lol aan tafel natuurlijk... beiden gieren het uit van plezier. Je kunt al raden dat wij voor de moment 2 smospotjes aan tafel hebben. En Mama Van Twee? Zij kan alleen maar hopen dat deze fase binnenkort voorbij is, en geen stukken aardappel of fruit of groenten van een paar dagen oud vindt onder de tafel.