The Happy Family Abroad

Dat is één van de favoriete gerechten geworden ten huize Mama Van Twee. Na onze "vlucht"  uit Damascus, ergens in februari (amai, wat is dat alweer lang geleden) kon ik samen met mijn 2 Kapoenen een paar daagjes logeren bij TTT en haar Stalen Stem. TTT maakte Kip à la Nigella klaar en dit werd gesmaakt, zowel bij mij (misschien lag het ook wel aan de witte wijn die ik vooraf met TTT benuttigd had) als bij Grote Kapoen. Kleine Kapoen at toen nog groentepapjes maar heden ten dage is ook zij fan van de Kip à la Nigella. Ziehier het recept: Lenteuitjes (hier in Nederland heet dat bosuitjes) in wat olijfolie bakken, spekreepjes erbij doen, kipfilet in blokjes snijden en bij de uitjes en de spekreepjes doen. Vervolgens een blik tomatenblokjes openen en in de pan doen. Kruiden met tijm, basilicum en rozemarijn, en naar believen wat peper en zout. Rustig laten pruttelen. En klaar (zo herinner ik mij het recept alvast)... Je kunt het ook blussen met witte wijn, maar dit laat ik ac...

Wie kent ze niet in België, de eierkoeken van De Vos. Hier in Nederland vind je bij elke bakker en supermarkt verse eierkoeken. Ik had ze nog niet eerder gekocht, tot gisteren. Ze zijn rond van vorm en ook wel groter dan dat wij ze kennen. Maar dan deed ik thuis het plastic tasje - ja, alles steken ze hier in een plastic doorschijnend tasje (ook een brood) - open en wilde eentje eten. Dat was zòooo lang geleden en ik kreeg zowaar een nostalgisch gevoel. Maar wat stelde ik vast? Er zit geen laagje vanillecrème tussen. Dat was wel een teleurstelling. Het zijn individuele koeken, hoewel ze dubbel in het tasje steken. Zo zie je maar, de ene eierkoek is de andere niet. Ze waren wel lekker, hoewel ik het laagje vanillecrème toch wel miste. Maar bovenal zijn ze goedgekeurd door mijn Kapoenen. Voorlopig moeten ze wel nog eventjes wachten met de vanillecrème er als eerste van tussen te halen. :-)

Sinds we hier wonen stel ik elke zondag een weekmenu op. Hoe doe ik dat? Ik kijk op de website van de AH wat er in aanbieding staat vanaf maandag. Op basis daarvan stel ik ons weekmenu op. Geen gedoe meer over  'wat gaan we vanavond eten'. Op die manier krijg je een gevarieerd menu en bovendien (toch niet onbelangrijk) bespaar je nog. Een voorbeeld: daarnet ging ik de wekelijkse boodschappen doen en ik had 25€ bespaard. Dat vind ik best wel fijn. En wat staat er deze week op het menu ten huize Mama Van Twee? Maandag: wok met kip en rijst (en de heerlijke kruidenpasta boemboe voor een pittig Indonesisch gerecht) Dinsdag: soep (het moet snel gaan want om 18u vertrek ik naar mijn naailes) Woensdag: gebakken aardappeltjes met kip en spekjes en een champignonroerbakmix Donderdag: hutsepot van wortel en 'slavinken' Vrijdag: pizza Zaterdag: steak-frites met peperroomsaus (de béarnasaisesaus heb ik niet gevonden, ofwel maak ik die zelf eens klaar, dan zal ik mijn boeri...

Een donkere, regenachtige en koude herfstdag, wat hoort daar nu bij? Inderdaad, een lekkere hutsepot. Het recept vond ik  hier . Heel makkelijk klaar te maken - ik hou nogal van eenpansgerechten - en natuurlijk aan rookworsten geen gebrek in Nederland. Dat ene merk heeft uiteraard een heel assortiment rookworsten, en in elke H-winkel vind je een rookworsten-stand. Maar ik opteerde voor een verse rookworst uit de AH. Ik was benieuwd of mijn kapoenen wel spruitjes zouden lusten. Grote Kapoen bestudeerde de petatjes met spruitjes nogal met grote ogen en liet ze links liggen. En Kleine Kapoen? Idem dito (Ik had nochtans gedacht dat ze het zou lusten). De worst (braadworst voor hen) daarentegen, die was wel op. Een volgende keer beter.

Het is weer de tijd van de mandarijntjes en dus kocht ik zondag een netje. Maar wat stelde ik vast bij het opeten van mijn eerste mandarijntje? Dat die in Damascus toch wel veel beter waren! Als je eenmaal mandarijntjes uit Damascus hebt gegeten, dan ben je verwend met smaak. Want geef toe, deze hier kunnen nogal waterig van smaak zijn. In Damascus hebben we 3 seizoenen mandarijntjes gegeten, met kilo's en nooit zat er eentje tussen die geen smaak had. Ze zaten wel boordevol pitjes, maar bon, het is toch de smaak dat telt, nietwaar?! Toen we nog maar pas in Damascus waren, was dat een van de eerste dingen die ons opvielen: het fruit en de groenten hebben veel meer smaak. En daar kwam nog bij dat het supergoedkoop was. Terwijl  ik dit hier nu aan het neerschrijven ben, vraag ik mij af hoe het mijn fruit- en groenteverkoper vergaat ginder, de slager, de verkopers in de Rechte Straat,... ? Maar nu dwaal ik af... Wat ik dus wil zeggen: het fruit van hier heeft toch maar wein...