The Happy Family Abroad

Als kerstcadeau kreeg ik een robot. Vanaf nu hoef ik dus niet meer zelf te stofzuigen, neen onze robot doet dat. En vandaag ondervond ik voor het eerst hoe handig en nuttig zoiets wel is. Uiteraard hadden we de robot al meermaals getest en bewees hij zijn nut. Nu de vakantie voorbij is, valt alles terug in zijn ritme (waarvoor ik ontzettend dankbaar ben; niettegenstaande dat het een heerlijke vakantie was). Dat betekent dus om 8u10 ten laatste de deur uit en Grote Kapoen naar school brengen en aanluitend Kleine Kapoen naar de PSZ brengen. Terug thuis om 8u40 besloot ik, na een kopje koffie en het opstellen van een boodschappenlijstje, om even de stad in te trekken. Gisteren kocht ik bij Zara een bodywarmer voor Grote Kapoen (in de solden) maar terug thuis stelde ik vast dat het toch een maatje groter mocht zijn. Geen nood, het past voor Kleine Kapoen maar Grote Kapoen was teleurgesteld. Dus wilde ik vanmorgen om 10u aan de Zara staan om nog eentje te vinden voor Grote Kapoen.  ...

Ik heb gedurende zes maanden geprobeerd het zelf te doen maar met mijn 2 Kapoenen in huis kwam het er niet altijd van om eens grondig te poetsen. En ik moet toch ook wel toegeven dat ik liever andere dingen doe dan het huis poetsen. Dus besloot ik om toch maar een poetsvrouw aan te werven, ondanks het feit dat het geen goedkope werkkracht is (oh wat waren wij verwend in het MO) en er geen dienstencheques bestaan zoals wij die in België kennen. Vandaag was haar eerste dag en het huis ligt er opnieuw spic en span bij. En dat maakt mij blij. Bovendien valt er nu een grote last van mijn schouders, zo moet ik mij niet meer schuldig voelen als ik eens iets anders wil doen, terwijl er eigenlijk gepoetst moet worden. Vanaf nu wordt er 4u per week grondig gepoetst ten huize Mama van Twee. Maar de strijk, dat blijf ik zelf doen; want hoe raar het ook klinkt, dat ontspant mij.

Met het zonnetje die zich eindelijk laat zien, kreeg ik zin in een schoonmaakronde. Winterkledij werd ingeruild voor zomerkledij, de kinderkledij werd gesorteerd (deel voor verkoop op MP, deel voor een 2e ronde voor Kleine Kapoen), kleerkasten werden uitgekuist, en ook het parket in de living kreeg nog eens een dweilbeurt. Het tapijt (een kelim) heb ik op zijn Arabisch "gelucht". Ik heb het gewoon buiten aan de waslijn gehangen (bij gebrek aan een balkon en plastic stoelen, zoals men in het straatbeeld van Dam zag). Nu moet ik zeggen dat we tijdens ons verblijf in Dam nooit het tapijt op die manier hebben gelucht. Ik zag er het nut niet echt van in: een tapijt buitenhangen om te "verfrissen" terwijl de lucht vol stof hangt. Laat staan dat ik de was buitenhing in Dam. Maar nu, in de frisse zeelucht van Scheveningen, besloot ik om het tapijt toch eens te luchten. De kindjes die hadden er weer een attractie bij en zongen er onder van "met de trein van Amsterda...