The Happy Family Abroad

Voor de drukte van de grote verhuis toeslaat trokken we er nog eens een (lang) weekend op uit; van vrijdag tot maandag. Friesland stond nog op onze 'to do list'. We boekten een kinderbungalow bij Landal Esonstad en vrijdagnamiddag vertrokken we richting noorden van het land. Vanuit Den Haag is het nog 2,5 uur rijden. Zo een kinderbungalow is fantastisch. Deze keer hadden we een glijbaan en wipje in de tuin. Speelgoed hoef je gewoon niet mee te nemen want er is genoeg om zich te amuseren (van gezelschapsspelletjes, tot pop, tot autootjes, tot buitenspeelgoed zoals petanqueballen en nog veel meer). Klein Denemarken, zo zou ik Friesland omschrijven. Groene weiden, schapen, koeien, en bovenal water. Overal meertjes. Wat moet het zalig zijn om hier in de zomer met de boot te varen... Op het park zelf kun je ook bootjes huren en voor bepaalde accomodaties heb je zelfs aanlegsteigertjes.  Zaterdag brachten we een bezoekje aan Dokkum. Een heel gezellig Fries stadje waar j...

De verjaardag van Lena (28 februari) nadert en als mama denk je dan toch altijd wel eens terug aan die dag waarop je kleine spruit ter wereld kwam. In ons geval was dat dan nog eens in Damascus. Die mooie stad van de zon (Sham). En in deze periode (half februari) denk ik ook steeds terug aan het moment dat ik en de meisjes Damascus moesten verlaten en met de auto volgeladen met valiezen en wat kinderspullen (denk aan een Stokke eetstoel, een reisbedje, wat bij elkaar gezocht speelgoed en boekjes...) richting Amman reden, nu alweer 4 jaar geleden. En daar word ik nu eens emotioneel van zie. Het was het definitieve afscheid van Damascus. Geloof mij, tranen met tuiten heb ik gehuild toen ik de deur van ons appartement dichttrok en afscheid moest nemen van mijn nanny en de chauffeur en alle anderen. Aangekomen in Amman moest ik mijn draai vinden in een voor mij onbekende stad. Op het moment zelf was het best een moeilijke periode: ik zat alleen in Amman met een bijna 2-jarige en een 1...

Toen ik de laatste La Maison Victor doorbladerde viel mijn oog onmiddellijk op het breipatroon van de Claudette. Kabels breien, het was een nieuwe uitdaging. Ik begon bij het begin. De benodigde wol. Er staat 400g voor een maat S. Omdat ik de Claudette graag in Drops Kid Silk wilde breien begon ik te rekenen. 400g betekende 16 bollen. Dat leek me nu toch wel veel. Ik nam mijn Bernadette patroon erbij en daarvoor hoefde ik slechts 9 bollen van de Drops Kid Silk. Ik speelde op veilig en bestelde 12 bollen van de Drops Kid Silk bij Caro's Atelier (mijn favoriete online webshop voor breigaren, wegens het grote assortiment dropsgaren). Uiteindelijk zou blijken dat 9 bollen volstaan. Dus als je eraan begint, bekijk zeker eens hoeveel meter er op een bolletje wol zit, want uiteindelijk geeft dit de doorslag in hoeveel bollen wol je nodig hebt en niet het aantal gram. Het rugpand dan. Dat ging vlot, evenals het kabelmotief. Dan begon ik aan het voorpand. Alles ging vlotjes zoals ...

De laatste keer dat we nog eens naar de Gouden Koets konden gaan kijken, die kans konden we niet aan ons voorbij laten gaan. De meisjes hadden een vrije dag en dus fietsten we omstreeks half twaalf richting centrum. Vorig jaar stonden we aan het Paleis Noordeinde maar dat Was niet voor herhaling vatbaar. Teveel Oranjefans (vaak op leeftijd) die niet eens kleine kinderen voor hen willen laten staan, neen dank u. Gezien heel wat straten zijn afgesloten in het centrum en het moeilijk is om een doorgang te vinden, besloot ik de bakfiets maar te parkeren dichtbij de Koninklijke Stallen. Dat is tevens het begin van de hele stoet, weliswaar nog zonder Koning en Koningin. Maar dat vonden we niet erg en dus wringden we ons tussen het publiek recht tegenover de ingang van de Koninklijke Stallen. We zagen het hele defilé en konden deze keer ook de Koets eens van dichterbij bewonderen. Het was leuk, het was een laatste keer voor ons en we hebben ervan genoten, met de eerste pepernootjes van het j...

Vorige week zondag was het zover, Lena verloor haar eerste melktandje. Al meer dan een week had ze een wiebeltandje. Aanvankelijk vond ze het wat eng, maar na een tweejaarlijks bezoek aan de kindertandarts (die al gepland stond van 6 maanden geleden en nu dus goed uitkwam) was ze over haar angst heen. De tandarts legde haar uit dat er nu een 'grote-mensen-tand' stond te wachten; iets wat ik haar ook al had verteld maar het blijkt toch beter te werken als een vreemde dit zegt. We waren ook al voorbereid met een doosje en al. Want ja, vanaf het moment dat dat wiebeltandje er was trokken we naar de leuke speelgoedwinkel De Kikkerkoning   (onze favoriet in Den Haag) en daar vonden we een leuk bewaardoosje voor haar melktandjes. Nu staat het doosje mooi te wezen op het krukje naast haar bed, en elke avond bewondert ze haar tandje! Gisteren zagen we dat de 2 tandjes ernaast ook onder druk komen te staan van de grote-mensen-tanden. Benieuwd hoe lang het nog zal duren... Maa...

Woensdag 2 september was het zover: la rentrée. (Vraag me nu niet waarom de Franse School 2 september opteert voor de eerste schooldag). Lena zit nu Grande Section en Anna in Moyenne Section. Wat worden ze toch groot. Beiden keken al een paar dagen uit naar de eerste schooldag en om hun vriendjes en vriendinnetjes terug te zien. Tot nu toe verloopt alles prima. Beiden zijn tevreden en wij ook. En ja, u leest het goed. Ik gebruik voortaan gewoon de voornamen voor onze 2 Kapoenen. Mocht het nog niet duidelijk zijn Grote Kapoen is beter gekend als Lena en Kleine Kapoen als Anna. Voor het nieuwe schooljaar kregen beiden een nieuwe rugzak. De 2 Lilliputiens rugzakjes mochten wel vervangen worden. Niet dat ze versleten waren, want het is toch wel kwaliteit. Maar deze van Anna (een Liz rugzakje) vond ik wat aan de kleine kant. En deze van Lena (de Noémie) deed al 4 jaar dienst, van preschool in Damascus tot Moyenne Section in Den Haag. Beiden wilden uiteraard een Frozen rugzak maa...

Het einde van het schooljaar nadert (4 juli is de laatste schooldag) en dus wil ik hier nog even wat posten over de maanden april en mei (alweer 2 maanden dat ik niet geblogd heb zeg!). Maar tegenwoordig vind je mij op Instagram waar ik heel wat post over mijn naaisels, dus dat is wel één van de redenen waarom er hier niet veel meer geblogd wordt over de kleertjes die ik maak. Want wees gerust, dat gebeurt hier nog steeds. Het is zelfs zo dat ik meer en meer naai voor mezelf; een nieuwe uitdaging. Maar goed, april en mei dus. De laatste week van april (begin van de meivakantie hier) gingen we op vakantie naar Texel. En het was geweldig. We verbleven opnieuw in een Landal-park (ik word zowaar nog fan van die bungalowparken). Maar ik kan u verzekeren dat de Landal-parken dik in orde zijn. Het is zelfs zo dat we in augustus een weekje Landal hebben geboekt in Duitsland. Op Texel verbleven we in Landal Sluftervallei. Wat deden we allemaal op Texel: - een middagje vliegeren op het strand...